Sevgili!..
Seninle ”hüzne sürgün aşıklar” ülkesinde
birer köşebaşı tutalım…
Sen Adem ol,ben Havva…
Kirpiğimde asılı olsun bir aşk masalı…
Dekor vuslattan uzak,manzara mutluluktan kovulmaya tutsak…
Benim uğrumda cennetten kovulmayı göze alabilir misin?..
Bir dudağı elmaya benzetme hayalini de alıp
yüreğimde ölebilir misin?..
Diyorum ki sevgili!..
Sen özgürlüğe sevdalı bir güvercin ol,ben hüzünkovan kuşu…
Ötüştüğümüz lisan başka başka olsun…
Lanetlenmiş aşk diyalogları ikimizden de uzak olsun…
Sen koyu kırmızı karanfilleri sev,ben ateş kırmızısı gülleri…
Sen hercai menekşeleri sev,ben sardunyaları…
Literatürde ki bütün anlamları tersyüz edip
sevda bahçelerimde ölebilir misin?.. Devamını Oku