Sevgili!..
Seninle ”hüzne sürgün aşıklar” ülkesinde
birer köşebaşı tutalım…
Sen Adem ol,ben Havva…
Kirpiğimde asılı olsun bir aşk masalı…
Dekor vuslattan uzak,manzara mutluluktan kovulmaya tutsak…
Benim uğrumda cennetten kovulmayı göze alabilir misin?..
Bir dudağı elmaya benzetme hayalini de alıp
yüreğimde ölebilir misin?..
Diyorum ki sevgili!..
Sen özgürlüğe sevdalı bir güvercin ol,ben hüzünkovan kuşu…
Ötüştüğümüz lisan başka başka olsun…
Lanetlenmiş aşk diyalogları ikimizden de uzak olsun…
Sen koyu kırmızı karanfilleri sev,ben ateş kırmızısı gülleri…
Sen hercai menekşeleri sev,ben sardunyaları…
Literatürde ki bütün anlamları tersyüz edip
sevda bahçelerimde ölebilir misin?..
Diyorum ki sevgili!..
Ben taşırım tüm matemi,kederleri ve boşluk sancılarını…
Kıyamam sana,sen de taşı asil ruhlar da vuku bulan aşkları…
Benim yürüdüğüm kaldırımlar hazan yaprakları…
Senin yürüdüğün kaldırımlar bahar cıvıltıları dolsun…
Leylak rengi şiirler senin,solgun aşk şiirleri benim olsun…
Bir dama tahtasının siyahı ve beyazı gibi karışalım
demiyorum ki birbirimize…
Hayatın siyahını süzüp ve takıp özgürlüğün beyaz kanatlarını,
gri düşlerim de ölebilir misin?..
Bir ömür benimle kal demiyorum ki sana!..
Sadece son nefesimiz aynı olsun…
Hayat yolculuğuma son noktayı koyarken…
Gönül rızasıyla son bir kez bakıp şu kahpe dünyaya…
Son bir derin nefes çekip ciğerlerine
benimle ölebilir misin?..

Bu Güzel Şiiri deLy_qirL payLaşmışdır bizimLe Teşekkür ediyorum.